TİYATRO TARİHİNİ ÖĞRENELİM

Atatürk Kültür Merkezinde Dünya Tiyatrolar Günü’nde konukları tiyatro tarihini anlatarak karşılıyoruz.
Özenerek yazdığım metni aynı özenle hazırlanıp oynayan arkadaşlarıma bir kez daha teşekkürlerimi
gönderirken bize güvenip slaytlarını emanet eden Özdemir Nutku Hocamı da saygı ile anıyorum.

Tiyatro , en eski devirlerde bir kişinin bir gruba, önem verdiği bir olayı mantıklı gelişim çizgisi içinde
ve de hareketlerle anlatmasından mı başlamıştır yoksa Dionysos Bağ Bozumu Şenliklerinde anlatılan
öykü ve yapılan taklitlerden mi şimdi bilemiyorum ama şunu iyi biliyorum ki insanlar, sahnede olsun
kitapta olsun insana dair öyküleri okuyup-izleyip merak ve heyecan eşliğinde insan olgusunu
anlamaya çalışmaktan vazgeçmeyecek gibi…Tüm gayretlerin iyi, doğru, güzel insana ulaştırması dileği ile…

YAŞAMAK SEVMEKTİR (Suat Taşer Hocamızın anısına)

Suat Taşer Hocamızın öğrencisi olmak şansını yakaladık. Sanata karşı doğru bir duruş, güzel bir ses ve
konuşma, inceliklere verilen değer, çalışkanlık…”Karakter incelemesi” dersimize geliyordu. Daha sonraları Lajos Egri’den çevirdiği “Piyes yazma sanatı” adlı çok değerli bir kitabı bizimle paylaşarak yazarlık eğitimimize önemli katkılarda bulundu.

Kleopatra, Akakiy Akakiyeviç ve Hamlet karakterlerini dilinden düşürmez, Beethoven’ın Ayışığı
Sonatını çok sever, güzel şiirler yazar ve aynı güzellikte de okurdu. Bütün bunları bir araya getirmek
istedim. Kimi zaman şiirleri şarkı oldu Soner arkadaşımın besteleri ile… Kimi zaman şiirlerindeki
kahramanlar tiyatro oyununa geçiş yaptılar. Biraz Kleopatra’nın çağından biraz şiirdeki Hamal
Hamdi’nin günlerinden derken, hepsi bir araya gelince zaman zaman duygulandıran zaman zaman
güldüren bir oyun oldu.

Hocamızın bu oyunda şarkı olan şiirlerini dinlemek isterseniz…. Aç Gözünü Adamım ve Biz
Gölgemizden Korkar Olduk olarak youtube dan dinleyebilirsiniz.

Heyecanla geziliyor şimdi, 2000 li yıllarda anı evi olan köşk. Ama bir sürpriz var bugün size… 

Çünkü köşkün kapısında Doktor Asım ve Latife Hanım ilaçlar üzerine konuşuyor, salonda Salih Bozok, İsmet İnönü’nün Lozan’ dan gönderdiği mektupları okuyor, odalardan birinde ise Zübeyde Hanım pencereden dışarıyı seyrediyor. İki hizmetli ise İzmir in işgal yılları üzerinde konuşup işgalden kurtulma sevincini paylaşıyorlar. 

İşte gerçekten bu köşkteydiler…Gerçekten Zübeyde Hanım ve Latife Hanım burada birbirlerini tanımaya başladılar. ..Gerçekten o tarihlerde İnönü ” Lozan dan döndüğümde beni yaşlanmış bulacaksınız” diye yazıyordu. Ve Zübeyde Hanım burada heyecan, merak ve endişe dolu yaşamına veda ediyordu…Ama işgalden kurtarılmış topraklarda olduğunu bilerek.. Zaten Selanik işgalini yaşamıştı. …Ne sevinç ki İzmir in kurtuluşunu görmüş köşkün bahçesinden İzmir halkı ile selamlaşmıştı.  

Bu ortamı yansıtma gayretimdi yazdığım tiyatro metni… Gerçek mekanında olması heyecan vericiydi…Isveç Kalmar Müzesi görevlilerinin teknik  ve deneyim aktarımına ,  oyunu canlandırmaları ile Karşıyaka Belediyesi Tiyatrosuna teşekkürler. ..

DOSTUZ

Üniversitemizde yarışma sonucunda sahneye koyulmaya hak kazanan beş kısa oyundan biriydi
oyunum. On dokuzlu yaşlarda iken yazdığımı sahnede görmenin heyecanı içindeydim.

Bir iki cümle ile konusunu anlatmak isterim: Yaşamda güzelliklerin, iyiliklerin farkına varan, sanatı
seven, bir çiçeği durup seyreden, kediyi köpeği okşayan ince ruhlu ellili yaşlardaki bir adam, yalnız
kendisinin görebildiği ve bu duruma çok şaşırdığı renkli, kendisini anlayan bir kişilikle tanışır sokakta…
Onunla olan dostluğu tek düzelikleri daha görünür hale getirir. Yapmak istedikleri ile istemedikleri
iyice ayrışır. Artık kendi kişilik özelliklerine uygun bir yaşam biçimini görmezden gelemeyecektir.